De WIA

De eerste 24 maanden ziekte

Enige jaren geleden heeft de overheid de verantwoordelijkheid voor het doorbetalen van salaris tijdens ziekte, bij de werkgevers neergelegd. Dat is zo gebleven. Werkgevers zijn verplicht tijdens ziekte van een werknemer 70% van het loon door te betalen. En dat gedurende maximaal 24 maanden. Daarbij geldt voor de eerste 12 maanden als absoluut minimum, het minimum loon.  

Daarna

Blijft de werknemer langer ziek dan volgt het wettelijke vangnet voor arbeidsongeschikten. En sinds 1 januari 2006 is dat geregeld in de wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen (WIA).
Binnen die wetgeving richt de overheid zich meer op wat de werknemer nog wel kan, in plaats van te kijken naar wat de werknemer niet meer kan. De regeling is dan ook nogal sterk afwijkend van wat eerder binnen de WAO was geregeld.

Kort gezegd valt de WIA uiteen in twee nieuwe regelingen:
1. De IVA (Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten) en de
2. De WGA (Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten)

Volledig arbeidsongeschikt (IVA)

Een werknemer is uitsluitend volledig arbeidsongeschikt, indien dit blijvend geldt voor meer dan 80% (!). Met andere woorden, de werknemer is in dat geval nog voor hooguit 20% in staat arbeid te verrichten.
Voor die werknemer wordt (na 24 maanden) een uitkering beschikbaar gesteld van 75% van het laatst verdiende loon. Die uitkering geldt tot de 65-e verjaardag, maar is overigens wel, net als voorheen, aan een bovengrens gebonden. Een prima regeling, voor volledig arbeidsongeschikten, want er is tevens geen ’afhankelijkheid van het arbeidsverleden’.

Gedeeltelijk of tijdelijk arbeidsongeschikt (WGA)

In dit geval is de uitkeringsduur wel afhankelijk van het arbeidsverleden. Afhankelijk van het aantal jaren dat gewerkt is, volgt eerst (uiteraard weer na 24 maanden) gedurende twee maanden een uitkering van 75% en daarna maximaal 36 maanden een uitkering van 70% van het laatst verdiende loon. (1 maand voor ieder gewerkt jaar)

Daarna volgt de ’vervolguitkering’, waarvan de hoogte afhankelijk is van de mate waarin daarna nog wordt gewerkt (let op: niet de mate waarin kan worden gewerkt, maar de mate waarin wordt gewerkt!). De overheid noemt dit de ‘verdiencapaciteit’. Of de werknemer inderdaad werkt is hier dus volgens de huidige wetgeving niet relevant.Wordt minder dan 50% van die verdiencapaciteit gewerkt, dan volgt een vervolguitkering ter grootte van het percentage arbeidsongeschiktheid van het minimumloon. Een duidelijke verzwaring die tot doel heeft mensen actief aan het werk te krijgen.

Bestaande gevallen van voor 1 januari 2004

De WIA geldt voor de werknemer die ziek is geworden vanaf 1 januari 2004. Werknemers die voor 1 januari 2004 ziek zijn geworden, houden hun recht op de regeling van de WAO en komen dus niet in de WIA. Ook de werknemers die gedeeltelijk arbeidsongeschikt zijn geworden onder de WAO, blijven voor wat hun toename of afname van arbeidsongeschiktheid betreft onder de oude WAO vallen. Hierdoor blijft de WAO-hiaatverzekering voor deze werknemers bestaan.

Toelatingsdrempel WIA

Werknemers die minder dan 35% arbeidsongeschikt zijn, vallen niet onder de WGA. De WIA gaat er van uit dat werknemers die minder dan 35% arbeidsongeschikt zijn bij hun werkgever in dienst blijven.